خرید دین به طور ساده یعنی انتقال یک طلب مدت‌دار به خریدار در چارچوب قرارداد و مقررات مربوطه.

برای کسب‌وکارهایی که از مشتریان یا خریداران خود مطالبات مدت‌دار دارند و به نقدینگی زودتر از سررسید نیازمندند.

فرض کنید شرکت «الف» کالایی به شرکت «ب» فروخته و شرکت «ب» قرار است مبلغ معامله را سه ماه بعد پرداخت کند. شرکت «الف» می‌تواند در صورت احراز شرایط، طلب خود را در قالب فرایند خرید دین به خریدار منتقل کند و زودتر به نقدینگی برسد.

خیر. موضوع اصلی، طلب یا دین ایجادشده از معامله است.

بسته به نوع پرونده، مدارک معامله، اسناد ایجادکننده طلب، اطلاعات طرفین و سایر مدارک موردنیاز درخواست می‌شود.

خیر. طلب باید شرایط لازم برای پذیرش در محصول و قرارداد مربوطه را داشته باشد.

خرید دین باید بر مبنای طلب واقعی و قابل اثبات انجام شود و مدارک مربوط به معامله باید ارائه شود.

بسته به ساختار قرارداد، بدهکارِ دین در سررسید تعهد خود را پرداخت می‌کند و سازوکار پرداخت مطابق قرارداد تعیین می‌شود.

در صورت پذیرش درخواست و فراهم بودن شرایط خرید دین، هدف از این خدمت می‌تواند تبدیل طلب مدت‌دار به نقدینگی زودتر از سررسید باشد.

خیر. خرید دین از نظر ساختار حقوقی و اقتصادی با دریافت وام یکسان نیست و باید بر اساس قرارداد و چارچوب قانونی مربوطه بررسی شود.

نحوه برخورد با عدم پرداخت، مسئولیت طرفین و اقدامات بعدی بر اساس قرارداد و مقررات مربوطه تعیین می‌شود.

بسته به ساختار محصول، ممکن است اعتبار طرفین و ریسک معامله بررسی و ارزیابی شود.

برای شرکت های کوچک متوسط و اصناف